مراقب افکارت باش ، آنها به گفتــــــــار تبدیل می شوند.
مراقب گفتارت باش ، آنها به کــــــــردار تبدیل می شوند.
مراقب کردارت باش ، آنها به عــــــــادت تبدیل می شوند.
مراقب عادتهایت باش، آنها به شخصیت تبدیل می شوند.
مراقب شخصیتت باش ، که ســــــــرنوشت تـــــو است.
كبوتر: پيش از اين دو كبوتر سفيد داشتم كه ان ها را بي نهايت دوست مي داشتم وقتي با منقار قرمز سينه ي سفيد خود را پيش داده و در برابرم مي گذاشتند لذت مي بردم. هنگامي كه هردو روي لبه ي اتاق نشسته و نوك در نوك هم مي گذاشتند كيف مي كردم زماني كه سر هاي قشنگ خود را به زير اب فرو مي بردنند و با شادي زايد الوصفي بال مي زدند به خوشي انها حسرت مي خوردم و هنگامي ك با چشمان قرمز و قشنگ ترسان ترسان پيش مي امدند و از كف دستانم دانه مي خوردند بي خبر انهارا مي گرفتم و بر ديدگانشان بوسه مي زدم ولي امروز انها را از خود راندم ديگر از انها بيزا زيرا تنها تورا دوست دارم اي سرچشمه ي عشق ووفا تو بهترين كبوتر سفيد مني.
هديه:
خواستم برايت هديه بفرستم
با خود گفتم: زيباترين چيزها را خواهم فرستاد
گل گفت : من را بفرست كه مظهر زيبايي و عشقم
سرو گفت: مرا بفرست تا بر ديده ي دشمنان نشيم
سر به زير در انديشه انتخاب بودم كه قلبم به صدا در امد و با صداي دلنواز گفت :
من را بفرست
من هم چنين كردم و قلبم را كه با تمام وجود دوست داشتم به تو هديه كردم
گفت استاد درس مبر از یاد
یاد باد هرچه بگفتا استاد
هر چه می دانست اموخت مرا
غیر از یک اصل که رازش نگشا
قدر استاد نکو دانستن
حیف استاد مرا یاد نداد
قصه برگ و باد ( خدا )
آخراي فصل پاييز يه درخت پير و تنها
تنها برگي روي شاخه ش مونده بود ميون برگا
يه شبي درخت به برگ گفت:کاش بموني در کنارم
آخه من ميون برگا فقط تنها تو رو دارم
وقتي برگ درختو مي ديد داره از غصه ميميره
به خدا راز و نياز کرد اونو از درخت نگيره
با دلي خرد و شکسته گفت نذار از اون جداشم
اي خدا کاري بکن که تا بهار همين جا باشم
برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا مي گفت
غافل از اين که يه گوشه باد همه حرفاشو ميشنفت
باد اومد با خنده اي گفت:آخه اين حرفا کدومه؟
با هجوم من رو شاخه عمر هر دو تون تمومه
يه دفه باد خيلي خشمگين با يه قدرتي فراوون
سيلي زد به برگ و شاخه تا بگيره از درخت جون
ولي برگ مثل يه کوهي به درخت چسبيد و چسبيد
تا که باد رفت پيش بارون بارونم قصه رو فهميد
بارون گفت با رعد و برقم مي سوزونمش تا ريشه
تا که آثاري نمونه ديگه از درخت و بيشه
ولي بارونم مثل باد توي اين بازي شکست خورد
به جايي رسيد که بارون آرزو مي کرد که ميمرد
برگ نيفتاد و نيفتاد آخه اين خواست خدا بود
هر کي زندگيشو باخته دلش از خدا جدا بود...
